Tahammülsüz Bir Ülke

Uzun zamandır hastayız sayın vatandaş,uzun zamandır hastayız..

Kaybettik tüm hassasiyetlerimizi,kaybettik edebimizi,adabımızı..

Modernleşme adı altında sevemez olduk birbirimizi,Camilerde koşan ufak çocuklara bile tahammül edemez olduk.

Çok konuşur az dinler olduk.. Başkalarının dertlerine sağır , kendi dertlerimize bencil olduk

Toplumsal yaşantıdan koptuk,Biz kavramını kaybettik.

Yazılı olmayan kurallarımız vardı bizim.. kaybettik hepsini..

Yargılar olduk hep insanları.. birileri bizi yargıladığında ise  özgürlük sakızını çiğnedik hep..

Yaratılanı yaratandan ötürü sevmek kavramında ki nedensiz sevme mesajını algılayamadık bir türlü..

Sapkınlık olan şeylerin adını '' özgürlük '' koyar olduk..

Yıllar geçti, Takvimler eskidi ,  insanlar doğdu , doğanlar büyüdü, büyüyenler öldü..

Adalet  Bir kadın ismi, Vefa ise bir semt ismi olmaktan öteye geçemedi..

Bu sitemkar sözler ile sizlere veda ederken  alttaki türküyü armağan ediyorum sizlere..