Hatırladıklarımı yazıyorum ;
16 ağustos gibi ananemlerdeydik ev kalabalık tı dayımlar falan oturuyorduk çaylar muhabbetler derken evimize geçtik.
Annem kardeşime hamileydi ve 2 ayı kalmıştı tam anlamıyla '' karnı burnundaydı ''
Annem ile babam yatak odasında ben de oturduğumuz evde yatıyordum..
Yattığım odada büfe ve televizyon vardı , büfe bardaklar ile doluydu..
Büyük gösterişli bardaklar , diğer gözlerinde tabaklar , diğer gözlerinde kahve fincanları.
Yatmıştık ama uyuyamamıştım, hava basıktı çok sıcaktı..
Birden her yer sallanmaya başladı..
büfedeki bardaklar bir birine çarpıyor çarptıkça da korkutucu bir ses çıkarıyordu..
hemen evi terk ettik..
annanemlere gittik..
dayımlar ananemler hep toplandık
ve mahallemizin başındaki büyük arsaya gittik
herkes oradaydı
çocuklar , yaşlılar , kadınlar
Annem hamile olduğu için zorlanıyordu
sonra babam ortalık biraz daha sakinleşince anneme yatak getirmeye eve gitti
yatak yorgan yastık ne varsa toplamış gelmişti..
ben çok korkuyordum ağlıyordum..
dayıma sarılmıştım
dayımda eğer ağlamazsam beni dükkana götürüp bilgisayar oynatacağını söylüyordu
dedemin küçük bir sony teyp / radyo su vardı
herkes o radyonun etrafında toplanmış soğuk sesli bir adamı dinliyordu
adam olanları anlatıyordu ve herkes ellerine vuruyordu
ben dayımın kucağında olanları izliyor anlam vermeye çalışıyordum
bir gece daha sabah oluyordu
ve ben dayımın kuçağın da dükkana gitmeyi beklerken
marmara da insanlar ölüyordu
o gün sanırım dükkana gidemedim
ama çok sonradan farkettim ki
o gün kimse dükkanına gidememiş
o gün çoğu anne evlatsız
çoğu evlat annesiz kalmış
Çok kötü bir geceydi 17 ağustos
şimdi de öyle
ve bugün Hepimiz 17 ağustos depremınden bahsedip UNUTMADIK diyoruz. Hepımız unuttuk. Sadece bugün hatırladık
bir daha yaşanmasın 17 ağustos
17 ağustoslar...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder