Bu Blog post'u yazarken bana eşlik edenler; Bir fincan orta şekerli kahve, Kısıkdan biraz daha fazla seste dinlenen duman,ve eşit miktarda çikolata böylece tüm donanımlarımı tanımış oldunuz, Neyse..
Bugün birazda yanlızlıklarımız dan bahsedelim nasıl olur ? ama önce buraya odaklanman ve bir kaç punto ötedeki 'yanlızlıklarımız' ın aslında ' Yalnızlıklarımız olduğunu farketmelisin. Buna da neyse, odaklanmanı hatta odaklanmanızı yaptığım saçma sapan bir test ti bu.. Ne diyorduk ? He yalnızlıklarımız.
Hepimiz yalnızız aslında, Ben,Sen,Ali,Ahmet,Zeliha herkes herkes yalnız
Bunun aksini düşüne bilirsiniz hatta bana katılmaya da bilirsiniz ama bu hepimizin yalnız olduğu gerçeğini değiştirmiyor..
Bizler Biz insanlar mutlu olmayı öğrenene kadar yalnızız..
Mutluluk öyle pazarda markette satılan bir şey değil, mutluluk bazen arkadaşlarınla kenarda köşede içilen sigara,mutluluk bazen ufak kardeşinle oynamak,mutluluk bazen mahalledeki fırıncıya,bakkala, verilen bir avuç selam, mutluluk bazen ailen ile içilen bir bardak çay,mutluluk bazen o içilen çayın yanında yenilen büsküvi,ve mutluluk çoğu zaman gelip buluyor bizi oysa hiç farkında bile olmadan işte o yüzden
mutluluk her yerde ama biz insanlar '' Mutlu olmasını bilmiyoruz ve korkarım hiç öğrenemeyeceğiz..
Biz insanlar,Bize gerçekten değer verenleri görene kadar yalnızız
Ne de güzel demiş İsmail Yk ; ''Beni beğeneni ben beğenmem,benim beğendiğim ise beni beğenmez '' Hepimizin başına gelmiştir bu bizim beğendiğimiz kız yada erkek çoğu zaman bizi beğenmemezlik yapmıştır. Ama birde bizi kenarda köşede gizlice sevenler vardır,Hani bizim hep geri çevirdiklerimiz, belkide onlardı mutluluk, belkide onlardı gerçek aşk, belkide belkide neyse belkide iste bu yüzden
Sırf; Gülleri bekleyip,papatyaları görmediğimizden dir yalnızlıklarımız..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder