3 yaşında bir kardeşim var. Adı Ömer salih :) böyle dünya tatlısı hırçın fırlama bazen asabi :) az önce onunla ufak çaplı bir oyun oynadık o arabaları sürüyordu ben onun arabalarını tamir ediyordum gerçekten çok zevkliydi :) uzun zamandır ona vakit ayıramıyordum bu oyun bizi daha bir kardeş yaptı daha bir bağladı bende bu blogu yazmak istedim belki ömer salih büyüyünce bunu okurda o da çocuklarıyla oyun oynar diye :) diyeceğim o durki kardeşleriniz le yeğenlerinizle varsa çocuklarınızla muhakkak oyunlar oynayın buna onlarında sizinde ihtiyacınız var gerçekten
ufak bir çocukla oyun oynamak onun hayal gücüne katkıda bulunmak gerçekten pahabiçilmez :) yarım yamalak konuşmaları mimikleri söyleyemediği kelimeler herşey muhteşem onlara azda olsa zaman ayırın şuan nasıl mutlu olduğumu size anlatmaya imkan yok :) bu öyle birşey ki nasıl anlatsam onu bile bilmiyorum velhasıl kelam bebekler ve kardeşler bambaşkadır pimi çekilmiş mutluluk bombalarıdır onlar :) depresyon tedavilerine birebirler
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder